فضا و زمان قدسی در آثار بختیار علی
DOI:
https://doi.org/10.31918/twejer.2032.16کلمات کلیدی:
اسطوره، فضای قدسی، زمان قدسی، بختیار علی، شهر موسیقیدانهای سپید، غروب پروانه و آخرین انار دنیا.چکیده
فضا و زمان قدسی از پرکاربردترین مفاهیمی است که در دنیای اساطیری با آن روبه رو هستیم. این دو مفهوم از دیرباز چنان ذهن آدمی را درگیر نمودهاند که امروزه نیز در ادبیات داستانی معاصر با آن مواجه هستیم. گویی فضا و زمان مقدس، خود از دنیای اساطیر راهی به سوی رمان مدرن گشوده و با چشم اندازی دیگر سربرآوردهاند.
بختیار علی از جمله نویسندگانی است که در هزار توی رمانهایش بارها و بارها این مفاهیم را به خدمت گرفته و آن را در کنار دیگر عناصر و مفاهیم امروزی نشانده است. در مقالۀ حاضر تلاش شده است چرایی و چگونگی کاربرد این دو مفهوم در رمانهای (شهر موسیقیدانهای سپید، غروب پروانه و آخرین انار دنیا) که این مفاهیم در آنها بیشتر از سایر آثارش دیده میشود، مورد مطالعه و بررسی قرار گیرند.