فرایند نوستالژی و مؤلفەهای آن در اشعار فنائی

الملخص

این مقالە پژوهشی است دربارەی نوستالژی و مؤلفەهای آن در اشعار فارسی شاعر سنت‌گرای معاصر، فنائی. نوستالژی یا غم غربت امروزە با گرایشی روانشناختانە در نقد ادبی از جایگاە و اهمیت والایی برخوردار است. غربت و یادکرد گذشتەهای دور و نزدیک و حسرت بر سپری شدن ایام وصال، مرگ اندیشی و ترس از پیری و خاطرەی جمعی تاریخی از مضامین بارز شعر فنائی بە شمار می‌آیند. در این پژوهش سعی برآن شدە است کە جدای از نگاهی گذرا بە شرح حال فنائی در آینیەی ادبیات فارسی بە چیستی نوستالژی و مؤلفەهای آن در اشعار فارسی فنائی پرداختە و انواع نوستالژی فردی و جمعی مورد بحث و بررسی قرار بگیرد.