توێژینەوەی ڕەسەن

ظـاهرة حزن الخلفاء العباسيين وبكائهم من 132 -274 هـ/ 749-861 م

  • بڵاو کرایەوە 2024-12-23
  • ژمارە بەرگ 7 ژمارە 3 (2024): بەرگی 7 - ژمارە 3
  • DOI ناسێنەری سەرچاوە دیجیتاڵییەکان https://doi.org/10.31918/twejer.2473.36
  • حكيم أحمد مام بكر قسم التأريخ كلية الأداب-جامعة صلاح الدين- أربيل توێژەر
  • زينب محمد صديق البارزأني كلية الأداب-جامعة صلاح الدين-أربيل توێژەر

پوختە

ظـاهرة حزن الخلفاء العباسيين وبكائهم من 132 -274 هـ/ 749-861 م

          ئه‌گه‌ر باسی گرنگترین سه‌رده‌مه‌كان ی شارستأن یه‌تی ئیسلامی بكه‌ین، ئه‌وه‌ سه‌رده‌می عه‌باسی یه‌كه‌م له‌ پێشه‌نگ دایه‌‌، به‌هۆی ئه‌و بزاڤه‌ فیكری وزأن ستی كه‌ تۆماری كردووه‌ له‌ مێژووی شارستأن یه‌تی ئیسلامی دا، بۆیه‌ خه‌لیفه‌كان ی ئه‌م سه‌رده‌مه‌ جێگای بایه‌خی مێژوونوسه‌كان  بوون، وبه‌ تێر وته‌سلی باسی سالأن ی حوكم وكاره‌كان یأن  خستوته‌ روو له‌ هه‌موو بوار ولایه‌نێك دا، ئه‌وه‌ی بۆته مایه‌ی سه‌رنج له‌ نێوأن  ئه‌م هه‌موو نوسینأنه‌دا زۆر به‌كه‌می تیشكیأن  خستوته‌ سه‌ر گریأن ی خه‌لیفه‌، وپه‌رأوێز كردنی ئه‌م لایه‌نه‌ بیرۆكه‌ی ئه‌و توێژینه‌وه‌یه‌ هێنایه‌ كایه‌وه‌ وه‌كو هه‌ولێك بۆ تیشك خستنه‌ سه‌ر ئه‌و هه‌ل ومه‌رجأنه‌ی بوونه‌ هۆی گریأن ی خه‌لیفه‌ وئه‌و كاتأنه‌ی كه‌ پێویست ده‌كات خلیفه‌ خۆراگر بێت وهێزی بنوێنێت وهه‌سته‌كان ی خۆی بشاریته‌وه‌ له‌به‌ر نأو وهه‌یبه‌تی خه‌لافه‌ت، بۆیه‌ ئامأن جی سه‌ره‌كی ئه‌م توێژینه‌وه‌یه‌ خۆی له‌وه‌ دها ده‌بینت‌ دووركه‌وتنه‌ له‌ هه‌والی سیاسی سه‌رده‌می خلیفه‌كان  به‌لكو دیاری كردن وده‌رخستنی حاله‌تی ده‌روونی خلیفه‌كان ی  سه‌رده‌می عه‌باسی یه‌كه‌م كه‌ له‌ خلیفه‌ (أبو عباس السفاح) ده‌ست پێ ده‌كات له‌ ( 132ك/749ز) وكۆتایی دێت به‌ كوشتنی خه‌لیفه‌ متوكل (274ك/861ز)‌ وئه‌و كاتأنه‌ی كه‌ فرمێسكیأن  هاتووته‌ خواره‌وه‌  .

کلیلە وشەکان: گریأن ی پێغه‌مبه‌ر، گریأن ی خه‌لیفه‌كان ی ئومه‌وی، گریأن ی خه‌لیفه‌كان ی عه‌باسی، گریأن ی جێنشین

The phenomenon of crying and sadness among the Abbasid caliphs, from (132-274H- 749-861AD)

When the most important ears of Islamic Civilization are mentioned, certainly the first Abbasid era will be the first, because it was an intellectual and scientific movement, and it added an unparalleled splendor to Islamic civilization. In addition to the political developments in the Islamic world. Historian have paid attention to the caliphs of this era, so they talked at length about their annals, the years of their rule, and the works they accomplished in all aspects. During the presentation of their information about caliphs, it has been neglecting the psychological aspect and the grief of the caliphs, and due to the marginalization of historians of the feelings of the caliphs, the idea of this study came to shed light on the most prominent situation that required him to show firmness and suppress his feelings in order to preserve the prestige of the caliphate. accordingly, it can be said that the aim of this study is to highlight the psychological state of caliphs and his grief and weeping in the situations that necessitated showing sadness.

کلیلە وشەکان: the weeping of prophet Muhammed, the weeping of the Umayyad caliph, the weeping of the Abbasid caliph

ظـاهرة حزن الخلفاء العباسيين وبكائهم من 132 -274 هـ/ 749-861 م

 عندما نتحدث عن واحد من أهم العصور التابعة للحضارة الإسلامية فمن المؤكد أن  العصر العباسي الأول سوف يكون على رأسهم، لأنها كانت بمثابة حركة فكرية وعلمية، وأضافت على الحضارة الإسلامية بهاءا منقطع النظير، بالإضافة إلى التطورات السياسية التي شهدتها العالم الإسلامية ، فكان  خلفاء هذا العصر محط اهتمام المؤرخين لهذا أطالوا الحديث عن حولياتهم وسنوات حكمهم وما أن جزوا من أعمال في كافة النواحي والأصعدة،  من خلال تطرقهم لأخبار الخلفاء نلاحظ إشاراتهم الطفيفة إلى بكاء الخليفة،  وتكاد لا تبين من قلتها، ونظرا لتهميش المؤرخين مشاعر الخلفاء جاءت فكرة هذه الدراسة التي تسلط الضوء على أبرز المواقف التي سببت الحزن للخليفة والمواقف التي تطلب منه إظهار الحزم وكبت مشاعره حفاظا على هيبة الخلافة ، وعليه يمكن القول إن  هدف الدراسة هو الابتعاد عن الأخبار السياسية لشخصية الخليفة، وإبراز حالته النفسية وحزنه في المواقف التي استوجبت إظهار الحزن.

کلیلە وشەکان: بكاء الرسول، بكاء الخلفاء الأمويين، بكاء الخلفاء العباسيين ، بكاء ولي العهد

ظـاهرة حزن الخلفاء العباسيين وبكائهم من 132 -274 هـ/ 749-861 م

          ئه‌گه‌ر باسی گرنگترین سه‌رده‌مه‌كان ی شارستأن یه‌تی ئیسلامی بكه‌ین، ئه‌وه‌ سه‌رده‌می عه‌باسی یه‌كه‌م له‌ پێشه‌نگ دایه‌‌، به‌هۆی ئه‌و بزاڤه‌ فیكری وزأن ستی كه‌ تۆماری كردووه‌ له‌ مێژووی شارستأن یه‌تی ئیسلامی دا، بۆیه‌ خه‌لیفه‌كان ی ئه‌م سه‌رده‌مه‌ جێگای بایه‌خی مێژوونوسه‌كان  بوون، وبه‌ تێر وته‌سلی باسی سالأن ی حوكم وكاره‌كان یأن  خستوته‌ روو له‌ هه‌موو بوار ولایه‌نێك دا، ئه‌وه‌ی بۆته مایه‌ی سه‌رنج له‌ نێوأن  ئه‌م هه‌موو نوسینأنه‌دا زۆر به‌كه‌می تیشكیأن  خستوته‌ سه‌ر گریأن ی خه‌لیفه‌، وپه‌رأوێز كردنی ئه‌م لایه‌نه‌ بیرۆكه‌ی ئه‌و توێژینه‌وه‌یه‌ هێنایه‌ كایه‌وه‌ وه‌كو هه‌ولێك بۆ تیشك خستنه‌ سه‌ر ئه‌و هه‌ل ومه‌رجأنه‌ی بوونه‌ هۆی گریأن ی خه‌لیفه‌ وئه‌و كاتأنه‌ی كه‌ پێویست ده‌كات خلیفه‌ خۆراگر بێت وهێزی بنوێنێت وهه‌سته‌كان ی خۆی بشاریته‌وه‌ له‌به‌ر نأو وهه‌یبه‌تی خه‌لافه‌ت، بۆیه‌ ئامأن جی سه‌ره‌كی ئه‌م توێژینه‌وه‌یه‌ خۆی له‌وه‌ دها ده‌بینت‌ دووركه‌وتنه‌ له‌ هه‌والی سیاسی سه‌رده‌می خلیفه‌كان  به‌لكو دیاری كردن وده‌رخستنی حاله‌تی ده‌روونی خلیفه‌كان ی  سه‌رده‌می عه‌باسی یه‌كه‌م كه‌ له‌ خلیفه‌ (أبو عباس السفاح) ده‌ست پێ ده‌كات له‌ ( 132ك/749ز) وكۆتایی دێت به‌ كوشتنی خه‌لیفه‌ متوكل (274ك/861ز)‌ وئه‌و كاتأنه‌ی كه‌ فرمێسكیأن  هاتووته‌ خواره‌وه‌  .

کلیلە وشەکان: گریأن ی پێغه‌مبه‌ر، گریأن ی خه‌لیفه‌كان ی ئومه‌وی، گریأن ی خه‌لیفه‌كان ی عه‌باسی، گریأن ی جێنشین

داگرتنەکان

هێشتا داتای داگرتن بەردەست نییە.

چۆنییەتی بەکارهێنانی سەرچاوە

مام بكر حكيم أحمد, and البارزأني زينب محمد صديق. 2024. “ظـاهرة حزن الخلفاء العباسيين وبكائهم من 132 -274 هـ 749-861 م”. گۆڤاری توێژەر 7 (3): 987-1004. https://doi.org/10.31918/twejer.2473.36.

توێژینەوە هاوشێوەکان

11-20 لە 58

تۆ دەتوانیت گەڕانی پێشکەوتو کارا بکە بۆ دۆزینەوەی توێژینەوە هاوشێوەکان بەکار بهێنیت بۆ ئەم توێژیینەوەیە.